Hello, nice to meet you!

Op zoek naar een helpende hand bij het samenstellen van die bijzondere reis door Canada? Zoek niet verder.
Hallo, hier zijn we; het GoCanada team. Een enthousiast team dat gedreven wordt door passie, kennis en meer dan 20 jaar Canada ervaring.
Samen stellen wij jouw droomreis samen! Een reis op maat die helemaal voldoet aan jouw wensen.

!!NEWS ALERT!!
We zijn benaderd door een grote camperverhuurder om dit voorjaar nog een groot deel van de vloot te verplaatsen.
Het resultaat: wegbrengcampers met onwijs leuke routes voor onwijs mooie prijsjes… in een prima periode... sommige lopen zelfs door tot juli.
Kijk snel verder. En over snel gesproken; wees er ook snel bij! Vanaf €1199,- p.p. inclusief vlucht en camper.

Beleef jouw droomreis naar Canada
Wij bieden een ruim aanbod aan reizen naar Canada. Maar waar ga je heen? Wordt het een autorondreis door Oost-Canada?
Of toch liever per camper door West-Canada? Of een combinatie daarvan? Geef je wensen aan ons door en wie weet
slaap je zelf binnenkort in die stoere camper op dat orka eiland of in die kleinschalige accommodatie in dat mooie fjord.

Onze reizen naar Canada
Met het aanbod op onze website hopen wij je te inspireren. Laat ons weten wat je wensen zijn
en wij gaan graag de uitdaging aan om je verwachtingen te overtreffen.

Camperreizen
Autorondreizen
Cruisereizen
Groepsreizen
Treinreizen
Cruisereizen
Wintersportreizen
Bijzondere accommodaties

Zoek een reis door Canada
Jessica Krijgsman

Ode aan schaatsers van weleer

29 januari 2024

Op het afscheid van mijn tante Riet, de overleden echtgenote van mijn oom Siem, liep ik op een gegeven moment naast meneer Reinier Paping. En ik dacht: het is er misschien niet de juiste gelegenheid voor, maar ik ga het hem toch vragen.
Dus ik zei tegen meneer Paping: ‘Meneer Paping, het is er wellicht niet de juiste gelegenheid voor, maar ik ga het u toch vragen. Ik ben een nicht van ome Siem (Hopman, redactie) en het gonst al jaaaaaaren in de familie dat ome Siem de Elfstedentocht had kunnen winnen. Maar er was iets met zijn veters, waren die nou echt bevroren? En dat maakte het klunen lastiger ofzo?…. Hoe zat dat nou? Wat weet u daar van? Want ja, al die Hopmannen, met al die wilde stoere verhalen, die maken de dingen groter dan dat ze zijn en fantaseren de helft erbij.’

Meneer Paping was even stil en toen sprak de Hel-van-‘63-Held de legendarische woorden: ‘Als jouw oom zijn schaatsveters wél ingesmeerd had met vaseline, dan had ik niet de boeken ingegaan als winnaar van die Tocht…..Maar ja, het is een Hopman hé, dus stronteigenwijs, ik had het hem nog zo gezegd’.

De rest is geschiedenis, oom Siem kwam als 19e over de finishlijn bij de wedstrijdrijders. Zijn zus Jeanne, mijn moeder, had ook een prima slag die haar naar een 7e plek bracht op het NK, begin jaren 60... Mijn neef Emiel, helaas niet meer onder ons, won de ene na de andere schaatsmarathon en schitterde op enkele EK’s begin jaren 80.
<i>29 januari 2024</i>

Op het afscheid van mijn tante Riet, de overleden echtgenote van mijn oom Siem, liep ik op een gegeven moment naast meneer Reinier Paping. En ik dacht: het is er misschien niet de juiste gelegenheid voor, maar ik ga het hem toch vragen. 
Dus ik zei tegen meneer Paping: ‘Meneer Paping, het is er wellicht niet de juiste gelegenheid voor, maar ik ga het u toch vragen. Ik ben een nicht van ome Siem (Hopman, redactie) en het gonst al jaaaaaaren in de familie dat ome Siem de Elfstedentocht had kunnen winnen. Maar er was iets met zijn veters, waren die nou echt bevroren?  En dat maakte het klunen lastiger ofzo?…. Hoe zat dat nou? Wat weet u daar van? Want ja, al die Hopmannen, met al die wilde stoere verhalen, die maken de dingen groter dan dat ze zijn en fantaseren de helft erbij.’ 

Meneer Paping was even stil en toen sprak de Hel-van-‘63-Held de legendarische woorden: ‘Als jouw oom zijn schaatsveters wél ingesmeerd had met vaseline, dan had ik niet de boeken ingegaan als winnaar van die Tocht…..Maar ja, het is een Hopman hé, dus stronteigenwijs, ik had het hem nog zo gezegd’.

De rest is geschiedenis, oom Siem kwam als 19e over de finishlijn bij de wedstrijdrijders. Zijn zus Jeanne, mijn moeder, had ook een prima slag die haar naar een 7e plek bracht op het NK, begin jaren 60... Mijn neef Emiel, helaas niet meer onder ons, won de ene na de andere schaatsmarathon en schitterde op enkele EK’s begin jaren 80.
U zult dus wel begrijpen dat mijn hart sneller gaat kloppen met de winterse temperaturen van onlangs. Toen wij enkele jaren geleden met mijn gezin in de winter naar Ottawa vlogen, las ik dat je ergens in die stad op natuurijs kon schaatsen. Dus de Vikings en de Zandstraatjes, voor de jonge jeugd, in de koffer, op naar het Rideau Canal! Daar wordt elke winter een bijna acht kilometer lange schaatsbaan glad-ge-zambonied. Koek en zopie is voorhanden, schaatsverhuur ook en kleedkamers, het is er allemaal. En ALS de baan open is, dan mag je er de hele dag en nacht op, 24/7. Met de nadruk op ALS. U voelt ‘m wellicht al aankomen: toen wij er vol verwachting aankwamen was de baan dicht. Daar sta je dan met je schaatsijzers onder je armen beteuterd te kijken naar een prachtige schaatsbaan. Hoezo dicht? Nou… het ijs bleek maar 18 centimeter dik. Hoezo maar 18 centimeter? Dat is potverdorie drie centimeter boven de Elfstedennorm!
Maar we zijn in Noord Amerika, dus ‘safety first’, daar is 30 centimeter de Ottawa-norm!

Dus schaatsen terug de koffer in, ter troost een lekkere Beavertail gegeten op de ByWard-Market, veel over de First Nations geleerd in het indrukwekkende Museum of Civilization. Al die totempalen! IJshockey wedstrijd bijgewoond, bezoekje aan Parliament en als absoluut hoogtepunt, maar dieptepunt in de wereldgeschiedenis soort van, een leerzaam bezoek aan de Diefenbunker: Canada’s Cold War Museum. Destijds gebouwd om Prime Minister Diefenbaker en zijn gevolg te laten schuilen ten tijde van nucleaire dreiging. Vier verdiepingen onder de grond ga je terug in de tijd. Kantine, warcrisis-room, kluis met 25 centimeter dikke deur, bijna zo dik dus als de OttawaRideauCanal-ijsvloer norm.
U zult dus wel begrijpen dat mijn hart sneller gaat kloppen met de winterse temperaturen van onlangs. Toen wij enkele jaren geleden met mijn gezin in de winter naar Ottawa vlogen, las ik dat je ergens in die stad op natuurijs kon schaatsen. Dus de Vikings en de Zandstraatjes, voor de jonge jeugd, in de koffer, op naar het Rideau Canal! Daar wordt elke winter een bijna acht kilometer lange schaatsbaan glad-ge-zambonied. Koek en zopie is voorhanden, schaatsverhuur ook en kleedkamers, het is er allemaal. En ALS de baan open is, dan mag je er de hele dag en nacht op, 24/7. Met de nadruk op ALS. U voelt ‘m wellicht al aankomen: toen wij er vol verwachting aankwamen was de baan dicht. Daar sta je dan met je schaatsijzers onder je armen beteuterd te kijken naar een prachtige schaatsbaan. Hoezo dicht? Nou… het ijs bleek maar 18 centimeter dik. Hoezo maar 18 centimeter? Dat is potverdorie drie centimeter boven de Elfstedennorm!
Maar we zijn in Noord Amerika, dus ‘safety first’, daar is 30 centimeter de Ottawa-norm!

Dus schaatsen terug de koffer in, ter troost een lekkere Beavertail gegeten op de ByWard-Market, veel over de First Nations geleerd in het indrukwekkende Museum of Civilization. Al die totempalen! IJshockey wedstrijd bijgewoond, bezoekje aan Parliament en als absoluut hoogtepunt, maar dieptepunt in de wereldgeschiedenis soort van, een leerzaam bezoek aan de Diefenbunker: Canada’s Cold War Museum. Destijds gebouwd om Prime Minister Diefenbaker en zijn gevolg te laten schuilen ten tijde van nucleaire dreiging. Vier verdiepingen onder de grond ga je terug in de tijd. Kantine, warcrisis-room, kluis met 25 centimeter dikke deur, bijna zo dik dus als de OttawaRideauCanal-ijsvloer norm. Jessica met haar dochters op de ByWard-Market in Ottawa
Nou vraag ik me toch af: met al die Nederlanders in Canada snap ik niet dat ‘ze’ er nooit een alternatieve Elfstedentocht georganiseerd hebben. Met een beetje fantasie tel ik ze zo: Tadoussac, Quebec, Trois-Rivieres, Montreal, voor de extra kilometers en een Beavertail (smakelijke suikerbom) een op-en-neertje Ottawa, dan moeten we er nog een soort bruggetje van Bartlehiem erbij bedenken, Cornwall, Brockville, Kingston, Toronto. En als je daar niet voor 22.00 uur bent mag je niet door naar het schattige Niagara-on-the-lake, om te finishen onder de bevroren Niagara Falls die voor de gelegenheid verlicht is met de Friese vlag.

Heb ik er dan elf?? Ligt er 30 centimeter? In dat geval : Hogerop!!!
En voor de niet schaatsers onder ons: dat is een term die op de ijsbaan vaak geroepen wordt en betekent eigenlijk dat je aan de kant moet. En rap wat!
Maarja…ik ben een halve Hopman, dus af en toe sla ik aan het fantaseren. Over de Tocht der Tochten bijvoorbeeld.
Nou vraag ik me toch af: met al die Nederlanders in Canada snap ik niet dat ‘ze’ er nooit een alternatieve Elfstedentocht georganiseerd hebben. Met een beetje fantasie tel ik ze zo: Tadoussac, Quebec, Trois-Rivieres, Montreal, voor de extra kilometers en een Beavertail (smakelijke suikerbom) een op-en-neertje Ottawa, dan moeten we er nog een soort bruggetje van Bartlehiem erbij bedenken, Cornwall, Brockville, Kingston, Toronto. En als je daar niet voor 22.00 uur bent mag je niet door naar het schattige Niagara-on-the-lake, om te finishen onder de bevroren Niagara Falls die voor de gelegenheid verlicht is met de Friese vlag. 

Heb ik er dan elf?? Ligt er 30 centimeter? In dat geval : Hogerop!!! 
En voor de niet schaatsers onder ons: dat is een term die op de ijsbaan vaak geroepen wordt en betekent eigenlijk dat je aan de kant moet. En rap wat!
Maarja…ik ben een halve Hopman, dus af en toe sla ik aan het fantaseren. Over de Tocht der Tochten bijvoorbeeld.

Onze Nieuwsbrief

De nieuwsbrief die u wel wilt ontvangen! Op de hoogte blijven van nieuwtjes, aanbiedingen, wegbrengspecials en ander GoCanada nieuws? Schrijf uzelf dan in voor de GoCanada nieuwsbrief.

Waar kennen we GoCanada toch van?